پیغام

برای بهار امسال!

چون درختي در صميم سرد وبي ابر زمستانی

هرچه برگم بود و بارم بود؛

هرچه از فربلوغ گرم تابستان وميراث بهارم بود؛

هرچه يادويادگارم بود

ريخته است.

چون درختي درزمستانم

بي كه پنداردبهاري بودوخواهد بود ...

ديگراكنون هيچ مرغ  پيريا كوري

درچنين عرياني انبوهم آيا لانه خواهد بست؟

ديگرآيا زخمه هاي هيچ پيرايش

با اميد روزهاي سبز آينده

خواهدم اين سو و آن سو  خست؟

چون درختي اندر اقصاي زمستانم

ريخته ديري ست

هرچه بودم ياد   و   بودم برگ

 یاد  با نرمک نسیمی چون نماز شعله ی بیمار لرزیدن، 

 برگ  چونان صخره ی کری نلرزیدن.

 یاد  رنج از دست های منتظر بردن،

برگ  از اشک و نگاه و ناله آزردن.

اي بهارهمچنان تا جاودان  در راه

همچنان تا جاودان بر شهرها و روستاهاي دگربگذر

هرگز و هرگز

بر بيابان غريب من

منگر و منگر

سايه نمناك و سبزت هر چه از من دورتر خوشتر؛

بيم دارم كزنسيم ساحر ابريشمين تو

تكمه سبزي برويد باز  برپیراهن خشک وکبودمن.

همچنان بگذار

تا درود دردناك اندوهان ماند سرود من

بشنوید::پیغام   م.امید

مهدی اخوان ثالث ،پیغام ،